SNOEPGOED

De historie van een suikerwerkfabrikant

Klene, vermaard merk van oerhollandse drop en suikerwerk, was bijna 125 jaar een zelfstandig bedrijf. Kort na de overname door Van Melle besloot de directie tot uitgave van een boek over de geschiedenis van het dropmerk. Dat werd "SNOEPGOED", een leesboek over de beslommeringen van een suikerwerkmaker.

Een paar tekstfragmenten.

Het boek werd begin juni 2001 aangeboden aan de medewerkers en gepensioneerden van Klene.
De productie was in handen van Van Lindonk Special Projects, Wigger Bierma en Alex McKeithen van Werkplaats Typografie verzorgden de grafische vormgeving en ik mocht dit leuke leesboek schrijven, inclusief het onderzoek. Blijkbaar wist men bij Van Lindonk dat ik al vele jaren last heb van dropverslaving. Research en tekst kostten ongeveer zes weken tijd en kilo's drop in alle soorten die Klene zo'n beetje maakt...

"125 jaar geleden begon de historie van Klene als fabrikant van suikerwerk en, later, drop. Royaal meer dan een eeuw heeft het bedrijf zich, verschillende tegenslagen ten spijt, als zelfstandige onderneming weten te handhaven en een grote merkbekendheid weten te bereiken voor haar producten. Wie kent niet de muntdrop van Klene? Inmiddels is Klene onderdeel van Van Melle, een sterk internationaal zoetwarenconcern.

Het leek ons een passend gebaar om de historie van Klene voor het nageslacht te laten vastleggen in een boek. Geen uitputtend historisch werk maar een bescheiden leesboek over de beslommeringen van een suikerwerkmaker.

Hoewel de formele historie van een bedrijf doorgaans pleegt te worden vastgelegd in jaarverslagen en contracten vol cijfers, bestaat een bedrijf toch vooral uit mensen. Dit boek is opgedragen aan allen die in de loop van 125 jaar met en bij Klene hebben gewerkt en door hun inzet hebben bijgedragen aan de sterke reputatie van één van Nederlands bekendste merken drop en suikerwerk.

Sinds de jaren zestig van de twintigste eeuw zijn geen nazaten van de oprichter meer in leven. Een grote brand in de jaren ‘vernietigde bovendien een groot deel van de archieven. Daardoor is de beschreven historie van de familie Klene en het bedrijf tot, pakweg, de Tweede Wereldoorlog niet heel uitgebreid. Toch hopen wij dat de medewerkers en vrienden van Klene de beschreven historie met plezier en af en toe een gevoel van verrassing zullen lezen."

(Introductie)

"De directie trad streng op tegen laatkomers en vooral tegen mensen die het waagden om drop mee naar huis te nemen. Steekproefsgewijs werd het personeel aan het einde van de werkdag, bij het verlaten van het pand, gecontroleerd. ‘Bij de uitgang stond een toverballen-automaat, met knikkers erin in plaats van snoep’, vertelt Hendriks’vrouw Hennie, die zelf op de inpak-afdeling werkte. ‘Als je langs de portier kwam moest je uit dat apparaat een knikker trekken. Kwam er een rode uit, dan moest je je zakken leegmaken.’ ‘En had je dan dropjes in je zak’, vertelt Hendriks, ‘dan kreeg je een vriendelijke schouderklop en was het: jongen, bedankt, je hoeft niet meer terug te komen.’

Dat beleid van ontslag op staande voet voor dropdieven bestond al sinds kort voor de oorlog. Verschillende bekende Nederlanders uit de Jordaan zijn in de jaren kort voor en na de oorlog wegens een te grote liefde voor dropjes bij Klene de laan uit gestuurd. De bekendsten daarvan waren wel Johnny Kraaykamp en Willy Alberti. Het publiek zal het niet erg gevonden hebben dat die niet zijn gebleven en in plaats daarvan het artiestenbestaan verkozen... Vele jaren later, toen Kraaykamp senior als gevierd artiest jubileerde, bezorgde Klene hem tijdens het grootse feest publiekelijk een palletlading dropjes, waarop hij gezegd schijnt te hebben: ‘Nu hoef ik ze eindelijk niet meer te stelen....’ "